Normaal?

‘Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg!’ Een uitspraak die ik mijn leven lang al hoor. Dus gek is normaal. Maar wat is dan gek en dus normaal?

Eigenlijk bedoelen we te zeggen dat je niet teveel moet opvallen en maar beter met de grote meute mee kan doen. Sociaal geaccepteerd gedrag heet dat. In het gareel lopen. Maar zelfs dat wordt dan weer gek genoemd. Dus eigenlijk nog minder dan normaal doen. Dit doet me denken aan een bloem op een vaas zonder water. Bedoeld om mooi te bloeien, maar volledig verwelkt. Wat ontzettend jammer en saai!

Abraham Lincoln zei: ‘Every man is born an original, but sadly, most men die copies.’ Waarom nemen we genoegen met elkaar na-apen…

Als ik naar de mensen om me heen kijk, dan is dat gedrag eigenlijk onmogelijk. Iedereen is uniek gemaakt, met z’n eigen specifieke eigenschappen, zowel innerlijk als uiterlijk. Dat maakt de wereld ook zo bijzonder mooi en uitdagend. Kijk naar dat meisje van 4 dat in de klas het liefst op blote voeten loopt. Of die jongen van 16 die rijst met babi pangang als lunch meeneemt naar school. Of die oma zonder permanent.

Anders zijn is juist leuk! Het schijnt dat je het liefst omgaat met mensen die je het gevoel geven dat je bijzonder bent. Hoe heerlijk is dat als je geaccepteerd wordt, juist omdat je anders bent, uniek, met een eigen flavour.

Diep van binnen weten we dit allemaal en dat is ook niet zo gek, want in de Bijbel staat dat wij Gods kunstwerk zijn! Als het ware een gedicht door God geschreven, waaruit Zijn kracht en goddelijkheid straalt.

Geen wonder dat zoveel mensen met een minderwaardigheidscomplex rondlopen. De ontkenning van wie je eigenlijk bent maakt deze uitspraak compleet.

Daarom zeg ik: Doe maar gek, dan doe je al normaal genoeg!